بهاراسارت

طبیعت بهار دارد وبهارش زیبا ست ،آنچنانکه نباتات و... به تجدید حیات می پردازند وازاین رویا رویی با زیبایی های عالم لذت می برند.بلبلان بر شاخساران در بهاران نغمه سرایی میکنند حویباران روان با زمزمه ی بی غل وغش خود خفتگان در حاشه خویش را از خواب غفلت بیدارمی کنند .

عمر انسان نیز بهاری دارد که بسیار زیبا ودل انگیز می باشد .آن هنگامیکه چشمها دورتر ها را می تواند بنگرد وپاها کوهها وبیابانها را می نوردد وقلبها آماده ی حضور یاد خداتا الی ابد ست در آنجا بماند.بهار عمر انسان است.جوانی بهار عمر آدمیزاد می باشد.

ماه مبارک رمضان بهار اسرا بود.

چه زیبا بود آن هنگامیکه بآرامی در زیر لب دعای شریف سحر را زمزمه می کردیم.

چه قشنگ بود آن لحظاتی که با جرعه ای اب ولرم افطار می کردیم ونماز مغرب را به جماعت قبل از افطار اقامه می کردیم.

لحظات درنوبت ماندن جهت تحویل قرآن برای تلاوت را مگر می شود فراموش کرد که صبر بر قرائت قرآن یقینا حائز اهمیت می باشد.

فراموش نمی کنم لحظاتی را که دوستان بآرامی وبلطافت گلبرگ های گل محمدی با صوتی ملین ما را برای شب زنده داری وسحری بیدار می کردند.گویا مادری طفل خردسالش را از خواب ناز بیدار می کند.

نوای روحبخش ربناخواندن دوست کنار دستی ام هنوز هم در گوش دلم باقی است ، بآرامی اشک ریختن دوستانم را آیا می شود فراموش کرد .چه سخت است بغضت را نتوانی بترکانی ،فکر می کنی تا خفه شدن چقدر فاصله خواهی داشت.

همیشه درلحظات افطار خواب آب سرد را می دیدیدم.

اگر هیچ از خوردنی ونوشیدنی نداشتیم دلمان از یاد حضرت دوست خالی نبود،حب اوبود که ما را نگه داشته بودواگر این نبود وهر چه بود بی اثر وبدون فایده بود .زیرا که دل معدن حضور ویاد خداست نه مأوای جیفه های دنیویی بهار اسارت ماه مبارک رمضان بود.